Wspomnienia i lekcje z udziału w analogowej misji kosmicznej

Adam Małagowski

Inżynier ds. analiz misji
kosmicznych, sekretarz PSPA

Czerwiec 2021

Analogowe misje kosmiczne: Czy przygotują nas do
skolonizowania Księżyca i
Marsa?

Analogowe misje kosmiczne to symulacje przeprowadzane na Ziemi, które odwzorowują warunki panujące w przestrzeni kosmicznej. Dzięki nim naukowcy mogą testować technologie, procedury oraz przygotowywać załogi do przyszłych misji kosmicznych. Misje te odbywają się w specjalnie zaprojektowanych habitatach, które naśladują niektóre warunki panujące na Księżycu czy Marsie.

W państwach grupy Wyszehradzkiej, takich jak Polska, Czechy, Słowacja i Węgry, istnieje kilka znanych habitatów analogowych. Dla przykładu, w Polsce znajduje się habitat LunAres oraz Analog Astronaut Training Center, a w Czechach funkcjonuje Hydronaut H03 DeepLab.

Podczas analogowych misji kosmicznych uczestnicy muszą stawić czoła wielu wyzwaniom, które są nieodłącznym elementem prawdziwych misji kosmicznych. Życie w izolacji i pod presją czasu, przebywanie w zamkniętej przestrzeni z ograniczoną grupą ludzi oraz konieczność adaptowania umiejętności technicznych do zaistniałych sytuacji to tylko niektóre z nich. Uczestnicy muszą być wszechstronni i potrafić radzić sobie z różnymi problemami, które mogą pojawić się w trakcie misji.

Próba charakteru jest kolejnym istotnym elementem analogowych misji kosmicznych. Determinacja, cierpliwość oraz umiejętność współpracy w warunkach stresujących są kluczowe dla sukcesu misji. Uczestnicy muszą być gotowi do podporządkowania się instrukcjom i rozkazom, co jest niezbędne w warunkach misji.

Analogowe misje kosmiczne stanowią ważny krok w przygotowaniach do przyszłych misji na Księżyc i Marsa. Dzięki nim możemy lepiej zrozumieć wyzwania, jakie czekają na nas w przestrzeni kosmicznej, oraz opracować skuteczne strategie radzenia sobie z nimi, a każdy analogowy astronauta może poczuć, że przyczynia się do tych przygotowań.

Adam Małagowski – Kilka słów o mnie oraz o mojej motywacji do udziału w misji

Ukończyłem studia z zakresu inżynierii lotniczej na Imperial College London, gdzie napisałem pracę magisterską na temat druku 3D w przestrzeni kosmicznej. W pierwszych latach po studiach pracowałem nad oprogramowaniem komputerów pokładowych samolotów pasażerskich. Obecnie zajmuję się analizami dla misji kosmicznych, które są kluczowe w ich planowaniu. Moje codzienne obowiązki obejmują zagadnienia związane z mechaniką orbitalną i obserwacją Ziemi.

Inspiruje mnie to, jak nowe technologie mogą być wykorzystane do rozwiązywania największych wyzwań w eksploracji kosmosu, takich jak niemożność naprawy bądź serwisowania obiektów na orbicie, czy wpływ mikrograwitacji na ciało człowieka. Habitat LunAres zainteresował mnie szczególnie ze względu na użycie druku 3D i prototypowania jako elementu misji analogowej. Chciałem sprawdzić na sobie samym, na ile człowiek jest zdolny tworzyć prototypy rozwiązujące codzienne wyzwania w warunkach symulowanej misji kosmicznej.

Jestem również zaangażowany w promowanie wiedzy o technologiach kosmicznych wśród dzieci i młodzieży. Moja przygoda w Habitacie Lunares stała się więc kanwą do różnorodnych wykładów i warsztatów na przestrzeni ostatnich kilku lat.

Czego nauczyła mnie misja Hyperion

Udział w misji analogowej jest niepowtarzalnym doświadczeniem. Eksploracja kosmosu nabiera bardzo osobistej perspektywy i skłania do częstego zadawania sobie pytania: czy poradziłbym sobie na prawdziwej misji? Oto kilka głównych lekcji, które wyniosłem z symulacji misji księżycowej “Hyperion”, w której brałem udział jako wsparcie inżynierskie i specjalista ds. druku 3D.

Codzienne zadania wymagają dużo samodyscypliny i dobrego poczucia upływającego czasu

Plan dnia astronauty zaplanowany jest bardzo szczegółowo, czasami wręcz co do minuty. Opóźnienia w wykonaniu zadań kumulują się w ciągu dnia i powodują zmęczenie i stres. Trzymanie się dziennego grafiku było dla mnie dużym wyzwaniem, bo wymagało całkowitego skupienia się na wykonywanych zadaniach.

Dobrostan każdego z członków załogi wpływa na pracę całego zespołu

Myślę, że nie będzie przesadą jeśli powiem, że przetrwanie wszystkich astronautów na prawdziwej misji kosmicznej zależy od zdrowia i samopoczucia każdego z osobna. Motywacja, energia do pracy, wzajemne zaufanie i poczucie bezpieczeństwa budują się na emocjach i zdolności do działania członków misji.

Załoga stacji musi być elastyczna i twórcza, by stawić czoła zdarzeniom niespodziewanym

Ilość możliwych zdarzeń nieplanowanych jest nie do opisania w żadnych instrukcjach i podręcznikach. Usterki, wypadki podczas spacerów kosmicznych, braki w zasobach i materiałach – to tylko niektóre z nich. Kluczem do sukcesu misji jest wypracowany w zespole i skuteczny model radzenia sobie z wyzwaniami.

Co zaskoczyło mnie
podczas udziału w misji

Udział w misji analogowej w habitat LunAres był dla mnie niezwykle inspirującym
doświadczeniem, które otworzyło mi oczy na wiele aspektów przygotowań do prawdziwych
misji kosmicznych. Jednym z najbardziej zaskakujących odkryć było to, że misja analogowa
może być drogą do zostania prawdziwym astronautą. Przykładem jest Sara Sabry, która po
udziale w misji analogowej poleciała w kosmos. Jej historia pokazuje, że takie symulacje mogą
być kluczowym krokiem w karierze astronauty.

Kolejnym zaskoczeniem było to, jak mało wody można zużyć, aby zaspokoić dzienne potrzeby
człowieka. Przy oszczędnym stosowaniu, dzienne zapotrzebowanie na wodę można
zredukować do niespełna 10 litrów, uwzględniając wodę do picia, przygotowania posiłków i
mycia. To niezwykle ważna lekcja, która pokazuje, jak istotne jest zarządzanie zasobami w
warunkach kosmicznych.

Podczas misji zauważyłem również, że stres i zmęczenie akumulują się z czasem. Długotrwała
izolacja, presja czasu i konieczność współpracy w zamkniętej przestrzeni z ograniczoną grupą
ludzi mogą prowadzić do wyczerpania fizycznego i psychicznego. To wyzwanie, które wymaga
od uczestników cierpliwości i umiejętności radzenia sobie ze stresem.

Zaskoczyło mnie również to, jak różne będą ćwiczenia fizyczne dla astronautów mieszkających
na Księżycu w porównaniu do tych, które wykonujemy na Ziemi. Ze względu na obniżoną
grawitację, astronauci będą musieli dostosować swoje treningi, aby utrzymać kondycję
fizyczną. Przykłady ćwiczeń, które przydadzą się na Księżycu, to treningi oporowe z użyciem
gumowych taśm, ćwiczenia na bieżni z obciążeniem oraz specjalne programy treningowe,
które pomagają w utrzymaniu masy mięśniowej i gęstości kości.

Udział w misji analogowej w LunAres był dla mnie nie tylko okazją do zdobycia cennych
doświadczeń, ale także do zrozumienia, jak wiele wyzwań czeka na nas w przestrzeni
kosmicznej. Te zaskakujące odkrycia pokazują, jak ważne są takie symulacje w
przygotowaniach do przyszłych misji na Księżyc i Marsa.

Czy chciałbym polecieć w kosmos?

Nie jest pewnie żadnym zaskoczeniem, że udział w misji analogowej skłonił mnie do zderzenia się z tym pytaniem z zupełnie nowej perspektywy. Myślę, że rozumiem teraz znacznie lepiej, co sprawiłoby mi trudność i jakie obszary wiedzy i umiejętności musiałbym rozwinąć, żeby zbliżyć się de tego celu. Wiem, że jest szereg uniwersalnych umiejętności, nad którymi warto pracować pod kątem przygotowania się do zostania kandydatem na astronautę, takich jak umiejętności zarządzania swoim czasem, skupienia się na rzeczach ważnych, szybkiego podejmowania decyzji i dbania o swój psychiczny dobrostan.

Myślę również, że ważnym wnioskiem z udziału w misji było zrozumienie i docenienie wielkości przedsięwzięcia, jakim jest załogowa misja kosmiczna. Kilkoro astronautów może udać się w przestrzeń kosmiczną dzięki wytężonemu wysiłkowi tysięcy naukowców, inżynierów, projektantów, menadżerów, techników, lekarzy czy prawników. Dlatego też każdy z nich może czuć się częścią takiej misji, bo jest ona wspólnym dziełem. Choć dzisiaj nie jestem pewien, czy byłbym najlepszym kandydatem na astronautę, to dalej za cel stawiam sobie udział w misjach kosmicznych – w roli inżyniera tu na Ziemi.